కనులు కలతతో నిలుచున్నాయి నువ్వు రాలేదు అని

మనసు మురళిలా పల్లవించింది నువ్వు వస్తావని

నీకై ఎదురు చూస్తున్న ప్రియా.......

క్షణమొక యుగమే నీ జత లేక

వినపడలేదా నా యద కేక
చెలి చెలి నా ప్రాణి సఖి
నీ ఊసే సదా నాకెప్పటికీ

యదవై జతవై నాలో సగమై వుండవా ......

సమైక్యంగా అడుగేద్దం స్వర్ణాంధ్రను సాధిద్ధాం

తడబడుతూ తప్పట్టడుగు
ఒంటరడుగు, ఎందుకని ఎందుకని అసలెందుకని
నిలకడగా ఒక్క అడుగు
కలిసుంటాం అని అడుగు , ఎప్పటికి ఎప్పటికి ఇంకేప్పటికి

ఇంటి నడుమ గోడ కట్టి , పుల్లగూర వాసనెంచి
లోట్టలేసి బ్రతుకుదామా ఎప్పటికి
బయటివాడు దాడి చేస్తే , ఒకరికొకరు తోడులేక
ఒంటరిగా చద్దామా ఎప్పటికి
యాస మనది వేరైనా, పలికేదే తెలుగు భాష
ఏ యాగ ఫలమో ఈ బాష ఉఛ్చారణ

పదవులందలేదంటూ, వేరుకుంపటేట్టుకుంటూ
తల్లి గుండె చీల్చితె ఒప్పుకోము ఒప్పుకోము ఎప్పటికి
స్వార్ధ్హమున్న మూర్ఖ్హజనులు, వేరు చేసి దాడి చేస్తే
ఉప్పెనలా కదిలొస్తాం అనిచేస్తాం ఒంచేస్తాం ఎప్పటికి
ప్రాంతాలు వేరైనా, వుండేది తెలుగు నాట
ఏ పూర్వ పుణ్యమో ఈ నేలపై జన్మం

సమైక్యంగా అడుగేద్దం స్వర్ణాంధ్రను సాధిద్ధాం............
సమైక్యంగా అడుగేద్దం స్వర్ణాంధ్రను సాధిద్ధాం............

ప్రతి నిమిషం నీ చుట్టూ

కళ్ళు ముసి ఆహ్వానించు నీ కల్లోవుంట
కళ్ళు తెరచి ఉహించు నే ఎదుటే వుంట
గాలిని స్పర్శించు నా శ్వాస తెలుస్తుంది
ప్రతి నిమిషం నీ చుట్టూ నే వున్నా అని అప్పుడైనా నీకు అర్తం అవుతుంది .... ప్రియ

నేటి మహిళ

ఉసోదయంలా వెలుగుతున్న
నిశి రాత్రిలో నలిగి పోతోంది
గగనపు అంచులు చిలుచుకు వస్తున్నా
పాతాళంలోకి కూరుకు పోతోంది

అరణ్యాల వడిలో నిదురిస్తోంది
ఉద్యమాల బాటలో పయనిస్తోంది
జనారణ్యంలో విహరిస్తోంది
తన హక్కుల కోసం పోరాడుతోంది
సృజన్తమకత పెంచుతోంది
శికరాల అంచులు చుంబిస్తోంది
పోటా పోటిగా పోటి పడుతూ

ఎదురు దెబ్బలు తగులుతున్న తోనికిసలడక
తడబడ్డ తప్పటడుగు వేయక
తన లక్ష్య సాధన కై సాగుతోంది

అవమానం , అభిమానం
దిక్కారం , అధికారం
సమ పాలుగా చేసుకొని సాగుతోంది..............

పల్లె సీమ అవుతోంది అనాధ

మేఘం కరగదు
మా కన్నీరు ఆగాదు
పని దొరకదు
దొరికినా కడుపు నిండదు
ఆకలి తీరదు
చావు దరికి రాదు
దేవుడికి మాఫై జాలి లేదు
పల్లెనోదలాలంటే అడుగురాదు
మేము ఎమైన పర్వాలేదు
కానీ ! పిల్లలకు ఏమి కారాదు

ఇది ఎందరో పల్లె జీవుల గాధ
అందుకే పల్లె సీమ అవుతోంది అనాధ

అందుకో ప్రియ నా జోహారు

నీ మాట నేను వినకుడదా

నా మాట నివు వినకుడదా

వింత భారమైయన

అంత దురమైయన

ఎందుకు ఇలా చేసావ్ అని నిన్ను నేను అడగను

ఎందుకు నీకు ఈ మౌనం అని నిన్ను నేను ప్రశ్నిచను

నీ యడబటులో తడబడుతోంది హృదయం

మేఘం అవుతోది నా నయనం

వేదనలోని మాధుర్యం నాకు రుచి చూపాలనే ఇలా చేసావ్ కదూ

ఐతే అందుకో ప్రియ, నా జోహారు ........నా జోహారు ........!

అభిలాష

వేల ఊసుల అభిలాష తెలపాలనేలే అడుగేశా

తెలియ రాక అభిరుచులేవో సంశయాలలో నిలుచున్నా

నీటి అలలపై లేఖ రాయనా

గాలి తెరలతో పాట పాడనా

తీపి రుచులుగా నీ పెదవే చేరి తెలుపనా

తీపి రుచులుగా నీ పెదవే చేరి తెలుపనా

నా వైపు

♫ నా హృదయ తీరం వైపు
ఎన్నడు వేస్తావు నీ అడుగులు
అడుగులు వేసే ఒక్క క్షణం
ముందు చెప్పు
కంద కుండ నీ పదాలు
పరుస్తాను నా ప్రాణాలు

నా తొలివరమిలా (Song writen for ETv-2 Mounam Episode --Neralu Goralu)

Pallavi:
నా తొలివరమిలా చేజారెనా

నా యెద సొద ఇలా అలై పొంగేనా

వ్యధలతోనే కుమిలిపోతే

హృదయమే జ్వలించెనా

నా తొలివరమిలా చేజారెనా

నా యెద సొద ఇలా అలై పొంగేనా

Charanam:

నా చిన్ని ఆశలిలా

చినుకులా కరిగే

నా తోడూ నీడ ఇలా

నన్ను విడిచేనా

ఒంటరైన బ్రతుకులోనా

దారితెన్ను కాన రాక

అడుగులేస్తున్నా

నా తొలివరమిలా చేజారెనా

నా యెద సొద ఇలా అలై పొంగేనా

ఓ బాల కార్మికుడు

ఎన్ని వేల మరణాలో అనుక్షణం లోలో
అన్ని వేల జననాలు మరుక్షణం నాలో
కలతల కలవరం ఒక వైపు
నవ్వుల పరిమళం ఒక వైపు
బాధల చుంబనం ఒక వైపు
బరువులు దించడం ఒక వైపు
పలక బలపం ఒక వైపు
పార పరక ఒక వైపు
నాన్నలు పరువై మీ బరువులు మోస్తున్నారు
బరువులు పరువై మా నాన్నను మోస్తున్నాను

అందుకే !
ఎన్ని వేల మరణాలో అనుక్షణం లోలో
అన్ని వేల జననాలు మరుక్షణం నాలో ................ ఓ బాల కార్మికుడు

కాల్ సెంటర్

కాల్ సెంటర్ జాబు కోసం
కాబ్ ఎక్కి పోతుంటే
నిశి రాత్రి నవ్వింది
షిఫ్ట్ అయ్యాక ఇంటికి వెళ్లి
పడుకోబోతుంటే సూరీడు నవ్వాడు,

పగలు రే ఐనద రేయి పగలు ఐనదా అని నన్ను చూసి !

ఎగ్జామ్స్ టైం లో రాత్రి చదువుతుంటే
వెన్నెల తోడు నిలిచింది
ఎగ్జామ్స్ ఐయక ఆదమరిచి నిదరోతుంటే
వేకువ జోల పడింది

విద్య నేర్చుకునేటప్పుడు లేని అబ్యంతరం

అది ప్రదర్శించేటప్పుడు ఎందుకో

రగులుతున్న రగులుతున్న

రగులుతున్న రగులుతున్న
రగులుతూనే పగులుతున్న
పోగల సెగలను కక్కుతున్న
రగులుతున్న రగులుతున్న
రగులుతూనే పగులుతున్న

వెలుగు నింపే దీపమల్లె
దహన కాండకు రూపమల్లె
జ్వలించేటి శక్తి వున్నా
నాకు నేనే జ్వలిస్తున్న

ఆసురులేల్లరు మంటగలువగ
శ్వాస శ్వాస అజ్యమాయే
వేదనే వేదమాయే
నిప్పు రవ్వలు చిన్నవేర
ఎగసి ఎగసి జ్వలలాయే
జలములేవి అర్పలేక
బుడిదల్లె మేగులుతున్న


రగులుతున్న రగులుతున్న
రగులుతూనే పగులుతున్న

తరం తరం నిరంతరం

తరం తరం నిరంతరం
ప్రవాహ మల్లె సాగుతున్న
సంపదంటి సంస్కృతిని మరిచేలా చేస్తోంది

క్షణం క్షణం అనుక్షణం
చాప కింద నీరు లాగా
సిరి పంటలో కలుపు మొక్కలా పెరుగుతోంది

ఆత్మీయత , అనుబధం అన్ని ఈ రోజేనా(వెలంటైన్స్ డే)
ప్రేమ , పశాలన్ని పెర్యురలేనా

ఈ తరం యువతరం మారాలి .....నవతరం కావాలి


అవగాహన పెరగాలి
ఆలోచన మరలి



మన దారి మనమే ఎంచు కోవాలి

వందనం ప్రియ

మరపు రాని మైమరపు నీవు
అర్థం కాని అంతరాత్మవు నీవు
ఎదురు చూపులకు అర్థం తెలిపావు
నా మనసు భాషకు పదం కలిపావు
ఆయువు ఆశల వుయాల నీవు
ఆరని కోరిక దీపం నీవు
ఎంత కాలం ఈ వింతదూరం
ఎంత దూరం నా మనసు తీరం
ఊహగా మిగులుతున్న సత్యం నీవు
స్వప్నం లో సఖ్యత పంచినందుకు నీకు వందనం ప్రియ

నిశ్శబ్ధం కావాలి

నిశబ్దపు నిశబ్ద నిశ్శబ్ధం నుంచి
ఓంకారం జన్మించింది
ఒంకారపు అనంత కోటి ఒంకారాల నుంచి
సంగీతం జన్మించింది
అలాగే ........ స్వరాలు
రాగాలు
భావాలు
భాషలు
కూతలు, కేకలు, గానాలు
ఆనందం, ఆవేశం
ఆక్రోశం , ఆవేదన
మళ్ళి నిశ్శబ్ధం ...........

సంతోషం ఎక్కువిన వేల మాటలు రాక నిశ్శబ్ధం
మనసు ఆదామరిచి నిద్రుస్తున్న వేల నిశ్శబ్ధం
ఆవేదన ఎక్కువై దుఃఖం లో నిశ్శబ్ధం

అందుకే నిశబ్దపు , నిశబ్ద నిశ్శబ్ధం కావలి
నిషేదించినా నిద్రించని
జాగ్రుత నిశ్శబ్ధం కావాలి